Нууцхан сэтгэлийн үнэн

Эвлэсэн хайрын минь эзэн нь юмсан даа Энүүхэн замаас буцлаа гэж үү дээ Эргэсэн сэтгэлийг дуудсан л юмсан даа Ирэх замыг нь хайраар тосьё доо Төөрөг тавьлангийн эзэн нь юмсан даа Төдхөн удалгүй буцлаа гэж үү дээ Төрсөн итгэлийг тээсэн л юмсандаа Мөдхөн чамайгаа хайраар угтая даа Амраг сэтгэлийн минь эзэн нь юмсан даа Аргагүй ингээд буцлаа гэж үү дээ Андуурч чамайгаа таниагүй л юмсан даа Замдаа ухаарч эргээд ирээрэй, сэтгэлийн эзэн минь.

Завгүй амьдралаар мянган зовлонгийн шалтгааныг түр зуур аргалаад Зах нь үл харагдах задгай тэнгис дунд даруулгүй хөвсөөр Аяа хорвоо чамаас авч чадахгүй зүйлс хичнээн их юм бэ Авдран дахь нууцаа дэлгээч чи надад ямар тавилан бэлдсэн бол? Арчаагүй зангаа үйлийн үртэй холбож хэсэг бултлаа Аавдаа гоморхож зүрхээ урж хэсэг цалгиллаа Андынхаа гэрээс аз жаргалын үнэрийг саяхан л мэдэрлээ Ай би юуны төлөө амьдарч явсан юм бэ Цалгиад л, долгиод л, туучаад л үүнд ямар зорилго байгаа юм бэ Цаана нь гарахад яг юунд хүрсэн байх юм бэ Олж цуглуулсан бүхний үнэ цэнэ юу юм бэ Орчлонд яг юуны төлөө амьдарч байна вэ?

Одоо л чамайг өөрийн болгохгүй юм бол Ондоо нэгэнд алдах гээд байх шиг Орчлонд чиний л төлөө төрсөн юм шиг Оргилсон их хүсэл зүрхний гүнээс төрөх юм Зөн совингийн чанадаас энэ заяаны хань чинь гэж шивнээд Зөрүүдхэн сэтгэлийн гүнээс үгүй би түүнтэй л сууна өөр хэнтэй ч биш гэж гөжүүдлээд Зөвхөн чамайг л авчихвал хүслийн минь дээд биелэх гээд Зөндөө хайсан эрдэнэ хамгийн ойр байх шиг мэдрэмж төрөх юм Чамдаа нэгэнт сэтгэлийн жолоогоо алджээ Чаддагсан бол шууд л хайрт минь гэж дуудмаар Чанга тэврээд би чамд хайртай гэж шивнэмээр Час халуунаар уруул дээр чинь үнсмээр... Гэтэл би ядаж хацар дээр нь үнсчихэж чадахгүй юм Гэрт нь очоод хаалгыг нь тогшиж зүрхлэхгүй юм Гэгэлзэн байж уулзах уу л гэж асуух юм Гэнэн тэнэг, аргагүй, арчаагүйн туйл байх юм Энэ их сэтгэлээ яаж чамдаа ойлгуулах вэ Эр хүн чинь болохын тулд ямар түлхүүр хэрэглэх вэ Ээдрээт орчлонгийн харгуйд яаж зам нийлэх вэ Энхрийхэн минь чамдаа би яаж хүрэх вэ?

Унаж босохын тэмцэлд ургаж яваа мод Уярах гомдохын тэнцэлд хатуужиж байгаа чулуу Зөөлөн цалгим сэтгэлийг бусдад цацсан агаар Зөн билгийн онгодоор авъяасаа тэтгэсэн ус Тэр хүнийг Наранбаатар гэдэг Тэнгэрийн дор нэртэй, төртэй, зартай эр хүн

Аавын тухай дуу сонсохоор Аньсага чийгтээд багтардаг байлаа Дэрээ норгосон шөнө бүрийдээ Дэндүү их санасан шүү би аавыгаа Ижийдээ нулимсаа үзүүлэхгүй гэж Энүүхэндээ хүү нь чанга өслөө Ганц дүүгээ бусдаас өмөөрч Гар зөрүүлж хичнээн ч үзэв дээ Амьдын хагацал үзсэн зүрх Арван хэдэн жил нулимсаар бялхав ч Амьдрал чи юутай баян бэ Аав хүү уулзах тавьлантай байжээ Багтарч ядсан зүрхээ базаад та минь уйл Багын минь төрхийг санаж байна уу ааваа Данхар хүү чинь байна шүү дээ би Дахиад хүүгээ битгий орхиорой. Намба сууж эр хүн болохын цагтаа Насны алдааг чинь уучилсан хүү нь Ухаант ардынхаа үгэнд зөөлрөөд Уучлахгүй байж чадсангүй би. Залуу насаа та надаас харж байна уу Замбуулинд таныхаа дутууг гүйцээж явна ууган хүү нь

Бодлын дундуур урсах цаг хугацааны манан замхарч Богинохон хайрын түүхийг нүдний өмнө тольдоход Цэн цэнгийн нулимс цээжний гүнээс ундарч Чиний төлөө явсан сэтгэл нялхраад болохгүй нь Айлын бэр болсон чиний хонгор сургийг Арвантаа буцах шувуудын бүүвэйн дуунаас сонслоо Дуу дууны дотроос үл мартагдах нэгэн аялгуу Дурдатгалын гэгээн салхиар зүрхэн тушаа эгшиглэлээ Сайхан бүхний илрэл үүрдийн гэгээ чамдаа Сайны дээдийг хүсч сүүн цацал өргөнөм би Саахалт айлын зайтай ч туулаад хүрэмгүй чамдаа Санахын тунгалаг алсаас зүүдэн хүлгээр хүрнэм би

Домог амилах мэт тэнгэрийн гүнж айлсаад Дотоод сэтгэлийн гүнээс хайр хүсэн эрхэлнэм Мянган жил зүйрмэглэсэн хүдэр чулуун зүрхэнд Маралын гялаан гялбаж дурлалын оч аснам Бодлын үзүүрт тодрох тэр бүсгүйн үзэсгэлэнг Бороотой намрын өдрүүд ямар их чимнэ вэ Салхины аясаар хийсэх гил хархан үсэнд нь Санасан сэтгэлийн минь үнэр ямар их шингээ вэ Чиний эрэлд бэдрээд олоогүй өдрүүдийн тоогоор Чихэр шиг амтат үгсийг нүдний чинь харцанд шивнэе Хаврын шувууд ирэхийг хүлээсэн мөчийн тоогоор Хамгийн сайхан тэврэлтийг харамгүй чамдаа өгье Тодорч ирэх тавьлангийн түмэн нугачаан дундаас Торомгор нүднийх нь харцыг амжиж олж харав Эрх танхил түүнийхээ зүрхний тольтон дотроос Энэ биеийнхээ талыг түрүүлж олж харав Хайрын хүлгэндээ мордоод ташуур нэмье чиний зүг Халуун сэтгэлийн жолоогоо чамдаа л атгуулья миний үг. 2017.09.02